Οι ημέρες των εορτών έφτασαν χωρίς καλά καλά να το καταλάβουμε και μαζί ήρθε και η ώρα να ξοδέψουμε αρκετά χρήματα για κόστος συντήρησης του αυτοκινήτου μας. Πρώτο και καλύτερο το -αυξημένο- τέλος κυκλοφορίας, που αφορά όλους ανεξαιρέτως τους οδηγούς, και κυρίως τους κατόχους αυτοκινήτων υψηλού κυβισμού.

Ένα εξίσου σημαντικό χρηματικό ποσό που οφείλουμε να δαπανήσουμε έχει να κάνει με την αντικατάσταση των φθαρμένων ελαστικών. Οι περισσότεροι από εμάς διανύουμε αρκετά χιλιόμετρα επιπλέον από αυτά που υποδεικνύει ο κατασκευαστής, εκμεταλλευόμενοι τον προαιρετικό χαρακτήρα που έχει αυτή η επίσκεψη στο βουλκανιζατέρ. Παρότι όμως οι ηλιόλουστες ημέρες παραπλανούν και οι οικονομικά δύσκολοι καιροί μάς βάζουν «καβούρια» στην τσέπη, δεν πρέπει να παραμελούμε την ασφάλειά μας.

Όπως έδειξε η περίοδος της οικονομικής κρίσης, ένα από τα λίγα πράγματα που συνεχίζει να απολαμβάνει ο Έλληνας -παρά το «μάζεμα»- είναι οι χειμερινές του μίνι διακοπές. Κάτι που κυρίως συνεπάγεται μακρινά ταξίδια με το αυτοκίνητο, πολλές στάσεις για ανεφοδιασμό και ακόμη περισσότερες στους σταθμούς διοδίων. Μ’ αυτά και μ’ αυτά έχουμε βγάλει από την τσέπη άλλο ένα τέλος κυκλοφορίας συν καναδυό ακόμα, αν τα… ελαστικά που λέγαμε δεν έχουν αντικατασταθεί εγκαίρως και έχουμε καμία απρόσμενη «ατυχία» με υλικές συνέπειες.

Όλα τα παραπάνω οδηγούν σε ένα και μόνο συμπέρασμα. Ότι το αυτοκίνητο είναι ένα πάθος (ή έστω μεταφορική ανάγκη) που κοστίζει περισσότερο από όσο νομίζουμε. Τα πάθη όμως και οι αδυναμίες πληρώνονται, και καλώς πληρώνονται, αφού σήμερα δεν έχουν μείνει και πολλές συνήθειες για να μας δίνουν χαρά. Μία διέξοδος υλιστική, που δεν διεκδικεί φυσικά μέρος της ευτυχίας που μας δίνουν οι ανθρώπινες σχέσεις, αλλά μας δίνει χαρά όσο λίγα υλικά αγαθά.

Αυτοί που είχαν την υπομονή ή την περιέργεια να διαβάσουν μέχρι εδώ, μάλλον καταλαβαίνουν από τετράτροχα πάθη και έχουν χαμογελάσει με τον ίδιο παιδιάστικο τρόπο όταν πρωτομπήκαν στο αυτοκίνητο της καρδιάς τους. Η στιγμιαία χαρά του καθενός μας, λοιπόν, δεν μετριέται με ευρώ και δεν μπαίνει στο καλάθι με τα υπόλοιπα έξοδα. Τα χρήματα που ζητά το αυτοκίνητο ανήκουν σε μία εντελώς ξεχωριστή κατηγορία και γι’ αυτό το λόγο δεν τα κλαίμε το ίδιο όσο π.χ. τις πανάκριβες γόβες που αγόρασε η καλή μας απ’ την Ερμού για το ρεβεγιόν. Έτσι δεν είναι;